Bellen met Vinnie Jones

Als seriemoordenaar in de horrorfilm Midnight Meat Train spreekt Vinnie Jones welgeteld één woord. Toen ik hem voor Preview interviewde was hij gelukkig nét iets spraakzamer.

Het postuur van oud-voetballer Vinnie Jones maakte al indruk in Lock Stock and Two Smoking Barrels en Snatch. In Midnight Meat Train, naar een verhaal van horrorschrijver Clive Barker, is hij helemaal angstaanjagend. Als de mysterieuze Mahogany verandert hij de laatste metro in een rijdend abattoir.

Was het moeilijk om zo’n zwijgzame killer te spelen?
‘Dat is het altijd. Het is makkelijker om je uit te drukken met woorden. Ik moest het doen met mijn aanwezigheid op het scherm en met mijn ogen.’

Mahogany is een erg indrukwekkende moordenaar geworden. Waar haalde je de inspiratie vandaan?
‘Dingen die ik vroeger als kind gezien heb. Alle oude films, zoals Psycho. Die vent in Psycho sprak ook niet veel wanneer hij mensen vermoordde. Hij was altijd erg stil, en dan opeens: beng!’

Ben je een horrorfan?
‘Nee, niet echt. Ik kijk liever naar westerns. Ik heb liever een John Wayne-western, dan een Vincent Price-film.’

En horrorfilms uit de jaren tachtig? Midnight Meat Train ademt een beetje die sfeer…
‘Ja, dat waren de jaren waarin ik naar horror keek. Dat heeft me zeker dingen geleerd.’

Heb je dan in 1985 ook het verhaal van Clive Barker gelezen, waarop de film is gebaseerd?
‘Nee.’

Maar je hebt Barker wel gesproken over je rol?
‘Natuurlijk. Dat soort dingen hebben we allemaal gedaan, maar ik wil graag mijn eigen ideeën kunnen inbrengen. Als je vooraf teveel weet, wordt het nooit je eigen personage. Als je het script leest, krijg je er meteen een plaatje bij, en daar moet je in meegaan. Je volgt je eerste indrukken.’

Was het een zware rol, fysiek? Je zit een groot deel van de tijd onder het bloed.
‘Weet je, dat was moeilijk. Er was een lange vechtscène met Bradley Cooper, die kostte ons bijna drie weken voorbereiding. En daarna nog een week repeteren met [martial-arts kampioen] Rampage Jackson. Het duurde net zolang om de scènes voor te bereiden als het kostte om ze daadwerkelijk te filmen. Ik heb zes weken getraind en zes of zeven weken gefilmd.’

Hoe was de Japanse regisseur Ryukei Kitamura?
‘Hij is erg goed. Hij weet precies wat hij wil en ik denk dat hij op het scherm zijn kunnen bewijst. Er was geen groot budget, maar hij laat het er veel duurder uitziet dan het is. En hij heeft een horrorfilm gemaakt met een stevig verhaal. Het is veel meer dan iemand die mensen opsluit in de kelder van zijn appartement en maar blijft moorden en martelen.’

Clive Barker creëerde natuurlijk ook het horroricoon Pinhead. De Hellraiser-films gaan nog steeds door. Sta jij ook klaar voor een sequel of zelfs een serie rond Mahogany?
‘Ik wel, maar ik weet niet wat er aan de hand is bij Lionsgate. [Distributeur Lionsgate lijkt met Midnight Meat Train in z’n maag te zitten en heeft besloten de film slechts een zeer beperkte distributie te geven in de VS – BdV] Iedereen is kwaad. Niemand snapt de logica ervan. Ze zeggen dat Lionsgate van het horrorgenre af wil, maar waarom zou je dat doen als je een degelijke griezelfilm in handen hebt waar iedereen dol op is? Kijk maar op het internet. Iedereen is enthousiast. Ik weet ook dat Barker onder de indruk was van hoe ik Mahogany portretteerde. Ik weet niet wat het is, politiek, of wat, maar iedereen is kwaad nu.’

Clive Barker roept zijn fans op om te protesteren.
‘Het is echt verbijsterend. Er is erg veel moeite in gestoken en het is een fantastische film. Ik ben ernaar toe geweest met een paar vrienden en ze waren echt in shock op sommige momenten.’

Laat me raden: vanwege je hamer zeker?
‘Ik mocht min of meer kiezen welk moordwapen ik wilde gebruiken. In Mahogany’s koffertje zaten heel veel verschillende dingen. De stalen hamer met scherpe punten: dat was mijn keuze, ja. Dat, en de vleeshaak natuurlijk.’

Gepubliceerd in Preview, juli 2008

Comments are closed here.