Legends Of Urban Dance

Jeugdtheater de Krakeling in Amsterdam is uitverkocht. Op de achterste bankjes zitten de stoerste leerlingen. Ze zijn wat luidruchtiger dan de rest en doen hun capuchons niet af. Geen makkelijk publiek. Voorin de zaal gaat een deur open en een jongeman skate het toneel op. Mobieltje aan het oor. ‘Wat? Een personeelsuitje? Oh leuk.’ Hij klinkt allesbehalve enthousiast. ‘De F…. teling?!’ Ook op de achterste bankjes wordt gelachen. Vergeet die waterlelies in de Efteling. Ze laten zich liever winnen voor Legends Of Urban Dance (L.O.U.D): een spetterende voorstelling over het ontstaan van streetdance.

Met L.O.U.D presenteert Marco Gerris, streetdance-pionier in Nederland, de eerste van een serie programma’s onder de titel ‘Nieuwe Makers’. De voorstelling, die nog tot 28 april te zien is, werd bedacht en gechoreografeerd door Niels van der Steen.

Van der Steen studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding te Amsterdam. Tegenwoordig is hij hiphopdocent aan de Fontys Dansacademie in Tilburg en doceert aan de Rotterdamse Dansacademie. Voor Gerris’ dans- en theatergezelschap ISH danste hij eerder in de voorstelling 4-ISH, waarmee hij in 2006 in de VS optrad. In L.O.U.D. danst hij samen met Roy Julen, Junadry Leocaria, Jarno Noordberger, Lara de Vries, Lynn Bartels, Nicky van Cleef en Bjork Gunnarsdóttir. Speciale rollen zijn er weggelegd voor DJ Irie Weergangbove, Gerda van Roshum en de Amerikaanse acteur Frank Sheppard.

Veerkracht
L.O.U.D. bewijst de veerkracht van Gerris en de zijnen. In december vorig jaar kwam ISH negatief in het nieuws nadat de stichting failliet werd verklaard. Het bericht leidde tot kritische vragen in de Amsterdamse gemeenteraad. Immers, ISH had in januari 2008 nog 1,1 miljoen euro gemeentesubsidie ontvangen.

Dat geld was bestemd voor een nieuw en uniek opleidingsinstituut, dat gevestigd werd in het oude pand van de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Osdorp. ISH ging ook een samenwerking aan met het ROC van Amsterdam. Leerlingen van de opleiding dans, theater en muziek maakten zo kennis met ‘Wheels, dance, martial arts, streetball, football, music&audio en words.’ Het enthousiasme was groot. Als theatergroep werd ISH geprezen omdat het de straatcultuur naar de theaters bracht. Als opleidingsinstituut hoopte het een nieuwe vitale generatie performers op te leiden.

Helaas raakte de opleiding in de problemen. De verbouwing van het pand liep vertraging op omdat er asbest moest worden verwijderd en belangrijke partners zoals het ROCvA trokken zich daardoor voortijdig terug. Al snel stapelden de problemen zich op.

Meeslepend
Tijdens L.O.U.D is van die zorgen gelukkig niets merkbaar. De voorstelling gaat over Leo Loud die op een dag ontdekt dat hij kleinzoon is van een zekere George Wynett (Frank Sheppard) in de Verenigde Staten. Leo en zijn vrienden maken via Skype contact en de oude zwarte artiest begint te vertellen over de tijd dat zwarten in de VS niet eens op het podium mochten staan. Al snel laten de jonge dansers zich meeslepen in de geschiedenis van de zwarte dans. Langs ‘blackface’ en tapdance, jazz, de Lindy Hop, tot de muziek van Kurtis Blow en James Brown. De verhaalopzet werkt uitstekend. Sheppard, steeds te zien op het filmdoek achter het podium, brengt zijn rol met veel humor en terwijl de energieke jongeren dansen kijkt hij toe met ogen die branden van ontroering.

Bijna onopgemerkt leert L.O.U.D zo iets over de geschiedenis van streetdance. In de try-outversie die Dans Magazine zag, werd die chronologie in de tweede helft van de voorstelling losgelaten. De dans werd er niet minder mooi om, maar dat maakte de voorstelling wat rommeliger. Tot een mooi afronding van de ontmoeting met Opa George kwam het niet. De dansgeschiedenis eindigde tamelijk willekeurig bij de begindagen van hiphop – en bij een indrukwekkend portie scratchen van DJ Irie Weergangbove.

Voor het publiek blijft het genieten. De dansers zijn meeslepend en de humor is herkenbaar. De blanke Leo is zo enthousiast over zijn zwarte roots, dat hij de volgende dag verschijnt in rappersoutfit, behangen met veel bling-bling. ‘Ik ben Leo Loud,’ roep hij. ‘I’m black and I’m proud’. Eén van de andere dansers gaat de hele zaal voor in de spot: ‘Bleek en Oud, zul je bedoelen!’

Balls
Wat Niels van der Steen en Marco Gerris op de planken brengen blijft jongeren inspireren. In het Amsterdamse Kunstenplan 2009-2012 krijgt ISH, ondanks de problemen, 200.000 euro toegekend. Het theatergezelschap zal echter moeten aantonen levensvatbaar te zijn. Afgesproken is dat er een onderzoek komt naar wat er is misgegaan en dat de subsidiegelden worden ondergebracht in de nieuw gevormde Stichting Balls. Op de website schrijven de betrokkenen: ‘We hebben het volle vertrouwen in een nieuwe start.’ Het artistieke lef blijft, net als het ISH-gevoel. Nieuwe producties, zoals die van van der Steen, komen voortaan uit onder naam van de Stichting Balls. En inderdaad, die heeft L.O.U.D beslist.

Gepubliceerd in Dans, januari 2009

Geef een reactie